Het verhaal dat Cor Boot niet vertelde.

Cor Boot en het verzwegen verhaal over zijn oorlogsbelevenissen. Een schokkend relaas van een jonge zeeman die terecht kwam in de oorlog met Duitsland op zee en met Japan in Nederlands-Indië en het ternauwernood overleefde.

In juli 2020 verscheen het boek ‘Scheepsrampen en jappenkampen’, van Hendrik Boot. Hij beschreef het ongelooflijke maar waargebeurde verhaal van zijn vader Cor Boot, zeeman op ‘de grote vaart’, dat hij na veel onderzoek reconstrueerde. Want erover praten, dat deed Cor vrijwel niet. Als 18-jarige ging hij in 1937 varen als machinist. Een paar jaar later brak de oorlog uit. Eerst met Duitsland als vijand, vervolgens met Japan. Een jarenlange strijd om te overleven volgde.

De kleine zeeman Cor Boot

Cor overleefde de oorlog op zee, bombardementen, torpederingen, vijftien jappenkampen en de slopende werkzaamheden aan de 220 kilometer lange Pakan Baroe spoorlijn op Sumatra, ook wel de dodenspoorweg genoemd. Zelf vertelde hij, zoals vele lotgenoten, niet veel over de ontberingen en ellende die hij doorstond. Daarom ging zijn zoon, Hendrik Boot, op zoek naar zijn verhaal. 

Cor Boot als 4e machinist, 1939

Het resultaat is een boek waarin hij de geschiedenis vertelt en in de context plaatst, voorzien van foto’s en afbeeldingen uit die tijd. Een onvoorstelbaar relaas over overleven, veertig jaar varen en – tegen Cor′s eigen verwachtingen in – toch oud worden. Hendrik: “Ik wilde mijn vaders verhaal vertellen, maar dat gaat natuurlijk niet. Veel van wat hij meemaakte zal nooit verteld worden. En dat is misschien maar goed ook. Mijn vader vocht voor zijn leven en ging door, om de volgende dag de zon weer te zien opkomen. Het is nu 75 jaar geleden dat er een eind kwam aan deze ontberingen. De laatste getuigen sterven. Daarmee wordt een stuk geschiedenis afgesloten, maar niet vergeten.

In oktober 2020 verschijnt de 2e druk. Boek bestellen: