Het oorlogsverhaal van Cor Boot dat hij niet vertelde.

Cor Boot en het verzwegen verhaal over zijn oorlogsbelevenissen. Een schokkend relaas van een jonge zeeman die terecht kwam in de oorlog met Duitsland op zee en met Japan in Nederlands-Indië en het ternauwernood overleefde.

Begin juli 2020 verschijnt het boek ‘Scheepsrampen en Jappenkampen’, geschreven door Hendrik Boot. Hij beschrijft het ongelooflijke maar waargebeurde verhaal van zijn vader Cor Boot, zeeman op ‘de grote vaart’, dat hij reconstrueerde aan de hand van flarden uit de geschiedenis. Want erover praten, dat deed Cor vrijwel niet. Als 18-jarige gaat hij in 1937 de zee op. Een paar jaar later breekt de oorlog uit. Eerst met Duitsland als vijand, vervolgens met Japan. Een jarenlange overlevingsstrijd volgt.

De kleine zeeman Cor Boot

Cor overleeft de oorlog op zee, bombardementen, torpederingen, vijftien Jappenkampen en de slopende werkzaamheden aan de 220 kilometer lange Pakan Baroe spoorlijn op Sumatra, ook wel de dodenspoorweg genoemd. Zelf vertelde hij, zoals vele lotgenoten, niet veel over de ontberingen en ellende die hij doorstond. Daarom ging zijn zoon, Hendrik Boot, op zoek naar zijn verhaal. 

Cor Boot als 4e machinist, 1939

Het resultaat is een bijna 400 pagina’s tellend boek, 17 x 24 cm, waarin hij de geschiedenis vertelt en in de context plaatst, voorzien van foto’s en afbeeldingen uit die tijd. Een onvoorstelbaar relaas over overleven, veertig jaar varen en – tegen Cor′s eigen verwachtingen in – toch oud worden. Hendrik: “Ik wilde mijn vaders verhaal vertellen, maar dat gaat natuurlijk niet. Veel van wat hij meemaakte zal nooit verteld worden. En dat is misschien maar goed ook. Mijn vader vocht voor zijn leven en ging door, om de volgende dag de zon weer te zien opkomen. Het is nu 75 jaar geleden dat er een eind kwam aan deze ontberingen. De laatste getuigen sterven. Daarmee wordt een stuk geschiedenis afgesloten, maar niet uitgewist. “